از تشییع تا خاکسپاری استاد فرامرز پایور

شنبه صبح ساعت ۸ جلوی تالار وحدت رسیدم. از همان ساعت مردم زیادی در پشت در تالار وحدت منتظر بودند تا استاد موسیقی ایران را بدرقه کنند. کم کم چهره های موسیقی از راه رسیدند و در تالا ر باز شد و مردم داخل تالار رفتند. استاد سعید ثابت با مسئولین خانه ی موسیقی هماهنگی های لازم را انجام داد. چند دقیقه ای از ساعت ۹ نگذشته بود که پیکر استاد فرامرز پایور در میان بغض و اندوه اهالی موسیقی وارد تالار وحدت شد.

در میان هنرمندان حاضر چند تن برای سخنرانی به جایگاه آمدند. استادان عبدالوهاب شهیدی، هوشنگ ظریف،  محمد اسماعیلی، سعید ثابت و خانم ارفع اطرایی از جمله سخنرانانی بودند که در شخصیت استاد پایور سخن گفتند. پیامی هم از سوی استاد کسایی قرائت شد.

در پایان مراسم مردم  پیکر استاد پایور را تا اتومبیل بهشت زهرا تشییع کردند و در پی آن بسیاری از علاقه مندان با اتوبوسی که برای این کار در نظر گرفته شده بود به بهست زهرا رفتند.

پس از رسیدن پیکر استاد فقید به محل قطعه هنرمندان، مردم و دیگر هنرمندان با غم اندوه استاد فرامرز پایور را به خاک سپردند.

پس از مراسم خاکسپاری، مهدی ستایشگر(از شاگردان استاد پایور و مسئول مجله ی هنر موسیقی)چند کلامی در غم از دست دادن استاد پایور سخن گفت و یادی هم از پرویز مشکاتیان کرد. او این سال را سال تلخ نامگذاری کرد که دو استاد بزرگ سنتور را در آن از دست داده ایم.

در ادامه استاد محمد موسوی نیز یاد فرامرز پایور را گرامی داشت و سپس چند دقیقه ای در شوشتری نی نوازی کرد که شهرام ناظری او را با آوازی در مثنوی بشنو از نی همراهی کرد.

در حاشیه:

. چهره ی هنرمندان در مراسم تشییع نمود فراوان داشت و کمتر چهره ای غایب بود.

. با وجود سردی نسبی هوا اساتیدی همچون شهیدی، دهلوی، اسماعیلی، ظریف از ابتدای مراسم در محوطه ی تالار منتظر شروع مراسم بودند.

. با شروع مراسم در تالار وحدت، تمامی هنرمندان از سالن تالار خارج شدند و به میان مردم  رفتند تا در مراسم شرکت کنند.

. پیکر استاد پایور توسط شاگردان مکتب وی احاطه شده بود.

. سعید ثابت به عنوان برجسته ترین شاگرد استاد فرامرز پایور ، به نوعی در این مراسم صاحب عزا بود و تمامی هنرمندان خود را به وی می رساندند و به وی تسلیت می گفتند. ثابت بارها با صدای بلند در غم از دست دادن استادش پایور گریست.

. محمد اسماعیلی چند بیت از سعدی را با مطلع "ای ساریان آهسته ران..." زمزمه کرد.

. از ابتدای ورود چهره هایی همچون شهرام ناظری و حسین علیزاده، برخی از علاقمدان موسیقی بی آنکه درک درستی از مکان و زمان داشته باشند به گرد این هنرمندان می آمدند و شروع به عکس و امضا گرفتن از آنان می شدند که همین امر باعث شده بود آنها کمی دورتر از تریبون بایستند که در مراسم اختلالی بوجود نیاید.

 . برای اولین مرتبه بود که هیچ مقام دولت در مراسم تشییع هنرمندی سخن نگفت. مردم این اتفاق را ربط می دادند به مراسم تشییع پرویز مشکاتیان و اختلالی که در میان حرفهای ایمانی خوشخو(نماینده ی دولت) در این مراسم بوجود آمد.

. در میان تشییع کنندگان گروهی از دانش آموزان نیز با لباس فرم حضور داشتند که به احتمال زیاد دانش آموزان هنرستان موسیقی دختران بودند.

. به علت کمبود اتوبوس در نظر گرفته شده برای بهشت زهرا، بسیاری از مردم با وسایل نقلیه ی شخصی یا تاکسی و مترو برای رفت و آمد استفاده کردند.

. با وجود اینکه استاد پایور ۱۱ سال از فعالیت هنری دور مانده بود اما حضور نسل جوان در این مراسم و حتی مراسم خاکسپاری نمود فراوانی داشت.

. پس از شهرام ناظری علیرضا افتخاری نیز خود را به میکروفون رساند که چند بیتی آواز بخواند. آواز افتخاری با عدم استقبال از سوی بسیاری هنرمندان و مردم مواجه شد زیرا با وجود عدم سابقه ی فعالیت هنری افتخاری با استاد پایور این حرکت کاملا بی مناسبت قلمداد می شد.

شهریارا تو بمان بر سر این خیل یتیم/ پدرا، یارا، اندوهگسارا تو بمان

عکسها: مهر

عکسها: آرش بلوری

در ادامه آواز شهرام ناظری  به همراه نی استاد محمد موسوی را به دو صورت صوتی و تصویری تقدیم می دارم. قابل ذکر است که کیفیت صوت در فایل دوم به مراتب بالاتر از کیفیت صوت در فایل اول تصویر است.

کلیپ تصویری: اجرای نی استاد محمد موسوی و آواز شهرام ناظری در مزار استاد پایور

دوستان عزیز ! مشکل فایل تصویری حل شد.

صوتی : اجرای نی استاد محمد موسوی و آواز شهرام ناظری در مزار استاد پایور

هردم از حلقه ی عشاق پریشانی رفت...

بیش از ده سال است عکس بزرگی از استاد پایور بر دیوار اتاقم زده ام. عمویم شاگرد مکتب استاد پایور بود و از محضر هنرمند بزرگ، سعید ثابت و چند جلسه ای نزد خود استاد پایور بهره برده.از هنگامی که کودکی خردسال بودم نام پایور در خانواده ی ما آورده می شد و عکس او بر دیوار خانه ی عمویم بود. بزرگتر که شدم خود دریافتم پایور کیست و چه تاثیری در موسیقی گذاشته. پایور تنها نوازنده ی سنتور نبود. در دوره ی او گروه نوازی موسیقی ایران به نقطه ی اوجش رسید. آن کسانی که به عنوان همکار سالها در کنارش می نشستند و ساز می زدند در واقع شاگردانش بودند که از برترین شاگرد صبا می آموختند. البته امروز نه حوصله ی بحث تخصصی ست نه مجال آن؛ در مورد پایور همین بس که او  هنرمندی به معنای واقعی تاثیرگذار بود. هنرمندی که کسانی مانند مرحوم استاد پرویز مشکاتیان بی درک مستقیم کلاس و مکتبش، چه در آهنگسازی چه در گروه نوازی چه سرپرستی گروه و چه سنتور نوازی،همواره تحت تاثیر پایور بودند. اگر چه پایور دراثر سکته ی ۱۱ سال پیش فعالیت هنری اش کنار گذاشته شده بود اما رفتن او به مانند از دست دادن سایه ای از سر موسیقی ایران است. با رفتن فرامرز پایور و پرویز مشکاتیان، نمایندگان شاخص دو دوره ی موسیقی از دست رفتند و این سوال در ذهن پیداست که چه کسی می تواند از میان این خیل سنتور نوازان به جایگاه این بزرگان نزدیک شود.

دانلود قطعه ی تصویری  تمرین دشتی از ساخته های استاد صبا  با اجرای مرحوم حسین تهرانی، مرحوم استاد فرامرز پایور و استاد رحمت اله بدیعی